ΕΠΤ 513

Με την εξέλιξη της τεχνολογίας και της εφαρμογής των πληροφοριακών συστημάτων στα νοσοκομεία, ο όγκος των δεδομένων και της πληροφορίας αυξάνεται σημαντικά και δημιουργεί την ανάγκη συστηματοποιημένης καταγραφής και αρχειοθέτησης. Ιστορικά η αρχαιότερη κωδικοποίηση στην Υγεία δημιουργήθηκε για ιατροδικαστικούς σκοπούς στην Αγγλία και είναι η “London Bills of Mortality” από το 1662.
 
Η ιστορία της κωδικοποίησης αρχίζει να δημιουργείται από την αναγνώριση του Λόρδου George Knibbs, διακεκριμένος Αυστραλιανός στατιστικολόγος, της εργασίας του Γάλλου François Bossier de Lacroix (1706-1777), γνωστός και με το όνομα Sauvages. Ο Sauvages ήταν ο πρώτος που υλοποίησε την κωδικοποίηση ασθενειών. Η ταξινόμηση των νοσημάτων στη σύγχρονή της μορφή αντλεί την καταγωγή της από το έργο του William Farr (1807‐1883) . Η αξία της εργασίας του Farr γίνεται γρήγορα αντιληπτή και στο πρώτο διεθνές στατιστικό συνέδριο (Γενεύη 1853) τίθενται οι βάσεις της International List of Causes of Death, πρόγονο των σημερινών ταξινομικών συστημάτων.
 
Η κωδικοποίηση κατά ICD ξεκίνησε το 1901 στην έκδοση 1 και σήμερα βρίσκεται σε χρήση η έκδοση 10. Αντίστοιχα το πρότυπο SNOMED ξεκίνησε το 1928 (SNOMED RT) και εμπλουτίζεται συνεχώς περιλαμβάνοντας περισσότερους από 361.800 ιατρικούς όρους, 975.000 περιγραφές και 1.470.000 σημειολογικές διασυνδέσεις στην έκδοση SNOMED CT.
 
Στις Η.Π.Α. το ετήσιο ποσοστό θνησιμότητας λόγω ιατρικών λαθών είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο ποσοστό θνησιμότητας που οφείλεται σε τροχαία δυστυχήματα, τον καρκίνο του μαστού, AIDS, κ.λπ. Όλες οι μελέτες δίνουν έμφαση στο γεγονός ότι πολλά ιατρικά λάθη αλλά και θάνατοι θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν μπορούσαν να συλλέγονται αξιόπιστα ιατρικά δεδομένα για αυτά, ώστε να αποκαλύπτονται τα αίτια. Το συμπέρασμα είναι ότι σε κλινικό επίπεδο η χρήση κωδικοποιήσεων επιτρέπει την αύξηση της διαγνωστικής ακρίβειας του περιστατικού, την αύξηση της ποιότητας των διαγνώσεων, την μείωση του χρόνου περίθαλψης και αναμονής, την ενίσχυση της ιατρικής έρευνας και εκπαίδευσης καθώς και τη κατακόρυφη μείωση των ιατρικών σφαλμάτων.
 
Επιπλέον, η κωδικοποίηση και η ταξινόμηση επιτρέπει στη διοίκηση των παρόχων υγείας να πετύχουν τον βέλτιστο επιμερισμό του κόστους ανά ιατρική πράξη για παράδειγμα, ενώ επιτρέπει τον σωστό προγραμματισμό των προμηθειών και την εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων προκειμένου να επιτευχθούν οι απαιτούμενοι στρατηγικοί στόχοι. Σε επίπεδο Υπουργείου Υγείας, οι κωδικοποιήσεις επιτρέπουν την ορθή τεκμηρίωση και λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν την Εθνική Πολιτική Υγείας αλλά και δημιουργούν τις συνθήκες για την εναρμόνιση με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα και οδηγίες.
Κύλιση στην Αρχή